Μια ακόμα αρχή

Πώς?
Αδύναμος, μόνος και γεμάτος ανάγκες.
Μαρκαρισμένος από το παρελθόν και τις αποτυχίες του!
Με το φόβο του ύπουλου, φαύλου κύκλου!
Πώς?
Με το φόβο του ίδιου σου του εαυτού, ο οποίος δεν βάζει μυαλό.
Περπατάτε παράλληλα αλλά ποτέ μαζί!
Και το αστείο είναι ότι αυτός κρατάει την ελπίδα κρυμμένη στην τσέπη του, στην τσέπη σου, στην τσέπη μου!
Εσύ απλά κουτσαίνεις προς το αύριο με την ανάσα κρατημένη και κοντοστέκοντας σε κάθε δυσκολία!
Ποιός οδηγά και ποιόν να ακολουθήσω?

Μη με ρωτάς εμένα, δεν ξέρω ν'απαντησω...

Έχει σίγουρη τη νίκη του γι'αυτό τρέχει προς το τέρμα.
Κι εσύ κυνηγώντας τα θέλω σου, επιβραδυνόμενος απο τα πρέπει σου, να βρίσκεσαι πάντα ένα βήμα πίσω.
Έχασες τον δρόμο? Καθυστέρησες? Δεν έχει νόημα...
Ενθαρρύνεσαι απ'το καρότο σου και συνεχίζεις...