Η δήθεν ξαφνική οικολογική στάση της κυβέρνησης έχει ως σκοπό τι άλλο παρά την εξασφάλιση οικονομικών κερδών στις μεγαλοεταιρείες.
Αποφάσισε να βάλει ανεμογεννήτριες και μάλιστα πρώτης γεννιάς σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, οι οποίες είναι άχρηστες, έχουν μικρή διάρκεια ζωής και για να εγκατασταθούν χρειάζεται να καταστραφουν είτε δασικές είτε αλπικές περιοχές εξαιτίας του μεγάλου όγκου τους και των συνεργείων που θα πρέπει να διελεύσουν αυτες τις περιοχές. Και μετά το όριο ζωής των γεννητριών τι γίνεται? Κανένας δεν έχει πάρει θέση σ'αυτο το ερώτημα. Απλά θα μείνουν εκεί. Αν κοιτάξουμε στο εξωτερικό βλέπουμε την αλήθεια. Οι μόνες που κέρδισαν είναι αυτά τα μεγαλοθηρία του καπιταλισμού.
Σαφώς είμαι υπερ των ΑΠΕ (Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας) αλλά υπάρχουν άλλοι τρόποι.
Γιατί να χρηματοδοτείτε εταιρείς να μας καταστρέψουν αυτά τα οποία έχουμε και δεν ελευθερώνετε την ενέργεια στον κόσμο? Και ελευθερώνοντας την ενέργεια εννοώ να χρηματοδοτήσετε την κάθε πολυκατοικία, το κάθε νοικοκυριό ξεχωριστά. Αν τοποθετηθούν φωτοβολταϊκά σε κάθε ταράτσα μόνο στην Αθήνα θα υπερκαλυφθεί ο στόχος που είναι το 20% της ενέργειας. Αλλά αυτό δεν θα ήταν επικερδές για το κράτος. Πρέπει να γεμήσουν οι άπληστες τσέπες των εταιρειών και να έχουμε μια άλλη είδους ΔΕΗ να πληρώνουμε.
Επίσης έρευνες έδειξαν πως η δύναμη των κυμάτων παράγουν τόση ενέργεια που μπορούν να συντηρήσουν τρεις πλανήτες. Εμείς σαν Ελλάδα έχουμε άφθονο ήλιο και περιτριγυριζόμαστε από θάλασσα. Θα μπορούσαμε εάν θέλαμε μέχρι και να εξάγουμε ρεύμα.
Μην αφήσετε να εγκατασταθούν άλλες ανεμογεννήτριες. Εναντιωθείτε στην ασυδωσία, στην ανευθυνότητα που καταδικάζει το περιβάλλον και εμάς. Σταματήσαμε να καταπίνουμε αυτά που μας δίνουν, δεν μπορούν να μας κοροϊδεύουν άλλο.
Δεν αποφασίζουν αυτοί αλλά εμείς! Και το μέλλον εξαρτάται απο τις αποφάσεις μας! Το μέλλον είναι η συνέπεια της δράσης μας!
http://www.servitoros.gr/dirfi/view.php/56/932/
http://www.karpenissi.eu/
http://www.youtube.com/watch?v=bwYd5T6x5j0
http://www.youtube.com/watch?v=mhQyCq_jyiw
http://www.youtube.com/watch?v=kBYJul2ykZs
Πέμπτη 24 Δεκεμβρίου 2009
Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2009
Αποχωρισμός...
Πως παίρνεις την απόφαση να αφήσεις κάτι που ξεγελά τη μοναξιά σου και την αποπλανεί...
που σε δυναμώνει και σε βοηθά να ανακαλύψεις καινούριους εαυτούς;
Συνέχεια κρύβεσαι πίσω απ'αυτό το κάτι
και όταν σε συναντάς μόνο σε βρίσκεις άσχημο, δύστροπο, χωρίς ιδιαίτερες ελπίδες και με μια λογική που κατασπαράζει τα συναισθήματα σου.
Σε βολεύει, βλέπεις...
εξυπηρετεί τις ανάγκες σου όσο αγνές ή ανθρώπινες κι αν είναι αυτές.
Εκμεταλεύεσαι αυτό το κάτι για κάτι άλλο.
Και πάλι χάνεις... κάθε φορά χάνεις!
Κρατάς τα λάφυρα φυλαγμένα και θρηνείς γι'αυτα που κάθε φορά χάνεις...
Πως απαρνιέσαι το παραπάνω..
πως θυσιάζεις μια καλημέρα και μια αγκαλιά για τέσσερις τοίχους....
Και σε ικανοποιεί αυτή σου η απόφαση γιατί σε κάνει ώριμο.
Σε τι οφελεί τη μοναξιά σου η ωριμότητα της ακίνδυνης επιλογής σου;
Δεν σου λέω να αλλάξεις. Δεν μπορείς πια, ίσως και να μην θες. Δημιουργήθηκαν καινούριες συνθήκες πλέον...
αλλά να ξέρεις για μετά... να μην επαναληφθείς
που σε δυναμώνει και σε βοηθά να ανακαλύψεις καινούριους εαυτούς;
Συνέχεια κρύβεσαι πίσω απ'αυτό το κάτι
και όταν σε συναντάς μόνο σε βρίσκεις άσχημο, δύστροπο, χωρίς ιδιαίτερες ελπίδες και με μια λογική που κατασπαράζει τα συναισθήματα σου.
Σε βολεύει, βλέπεις...
εξυπηρετεί τις ανάγκες σου όσο αγνές ή ανθρώπινες κι αν είναι αυτές.
Εκμεταλεύεσαι αυτό το κάτι για κάτι άλλο.
Και πάλι χάνεις... κάθε φορά χάνεις!
Κρατάς τα λάφυρα φυλαγμένα και θρηνείς γι'αυτα που κάθε φορά χάνεις...
Πως απαρνιέσαι το παραπάνω..
πως θυσιάζεις μια καλημέρα και μια αγκαλιά για τέσσερις τοίχους....
Και σε ικανοποιεί αυτή σου η απόφαση γιατί σε κάνει ώριμο.
Σε τι οφελεί τη μοναξιά σου η ωριμότητα της ακίνδυνης επιλογής σου;
Δεν σου λέω να αλλάξεις. Δεν μπορείς πια, ίσως και να μην θες. Δημιουργήθηκαν καινούριες συνθήκες πλέον...
αλλά να ξέρεις για μετά... να μην επαναληφθείς
Κυριακή 30 Αυγούστου 2009
Μια ακόμα αρχή
Πώς?
Αδύναμος, μόνος και γεμάτος ανάγκες.
Μαρκαρισμένος από το παρελθόν και τις αποτυχίες του!
Με το φόβο του ύπουλου, φαύλου κύκλου!
Πώς?
Με το φόβο του ίδιου σου του εαυτού, ο οποίος δεν βάζει μυαλό.
Περπατάτε παράλληλα αλλά ποτέ μαζί!
Και το αστείο είναι ότι αυτός κρατάει την ελπίδα κρυμμένη στην τσέπη του, στην τσέπη σου, στην τσέπη μου!
Εσύ απλά κουτσαίνεις προς το αύριο με την ανάσα κρατημένη και κοντοστέκοντας σε κάθε δυσκολία!
Ποιός οδηγά και ποιόν να ακολουθήσω?
Μη με ρωτάς εμένα, δεν ξέρω ν'απαντησω...
Έχει σίγουρη τη νίκη του γι'αυτό τρέχει προς το τέρμα.
Κι εσύ κυνηγώντας τα θέλω σου, επιβραδυνόμενος απο τα πρέπει σου, να βρίσκεσαι πάντα ένα βήμα πίσω.
Έχασες τον δρόμο? Καθυστέρησες? Δεν έχει νόημα...
Ενθαρρύνεσαι απ'το καρότο σου και συνεχίζεις...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
