Κυριακή 30 Αυγούστου 2009

Μια ακόμα αρχή


Πώς?

Αδύναμος, μόνος και γεμάτος ανάγκες.

Μαρκαρισμένος από το παρελθόν και τις αποτυχίες του!
Με το φόβο του ύπουλου, φαύλου κύκλου!
Πώς?
Με το φόβο του ίδιου σου του εαυτού, ο οποίος δεν βάζει μυαλό.
Περπατάτε παράλληλα αλλά ποτέ μαζί!
Και το αστείο είναι ότι αυτός κρατάει την ελπίδα κρυμμένη στην τσέπη του, στην τσέπη σου, στην τσέπη μου!
Εσύ απλά κουτσαίνεις προς το αύριο με την ανάσα κρατημένη και κοντοστέκοντας σε κάθε δυσκολία!
Ποιός οδηγά και ποιόν να ακολουθήσω?

Μη με ρωτάς εμένα, δεν ξέρω ν'απαντησω...

Έχει σίγουρη τη νίκη του γι'αυτό τρέχει προς το τέρμα.
Κι εσύ κυνηγώντας τα θέλω σου, επιβραδυνόμενος απο τα πρέπει σου, να βρίσκεσαι πάντα ένα βήμα πίσω.
Έχασες τον δρόμο? Καθυστέρησες? Δεν έχει νόημα...
Ενθαρρύνεσαι απ'το καρότο σου και συνεχίζεις...

4 σχόλια:

Πάτροκλος Παπαδάκης είπε...

Καλή αρχή και πάλι! Αυτή τη φορά ελπίζω να μείνεις!
Κάνω κι εγώ μια καινούργια αρχή στον κόσμο των blogs...
http://kseblogare-psy.blogspot.com

Λιβ είπε...

Σ'ευχαριστώ Πάτροκλε. Καλή αρχή και σε σένα!

Aurangel είπε...

Όταν είσαι μόνος συνειδητά, ποτέ στην ουσία δεν είσαι.
Κουβαλάς όνειρα και σκέψεις ανθρώπων που θα ήθελαν να μοιάζουν σαν εσένα.

Ανώνυμος είπε...

Μαζεύεις τα κομμάτια σου με επιμέλεια,προσεχτικά και τα σπέρνεις περιμετρικά του κύκλου,ας είναι και φαύλος,ας μη βρέθηκε πουθενά η κιμωλία.Θα έχουν μείνει άραγε πολλοί φόβοι,ακόμη και την ώρα που χέρια και τσέπες θα είναι πια τελείως άδεια; Η εποχή του θερισμού έρχεται απρόσμενα,αλλά ο ήλιος ζεσταίνει όλο τον κόσμο-ακόμη και δυο δυνάμει περίεργους φίλους,εχθρούς ή ξένους σαν εσένα και τον εαυτό σου.
Καλή αρχή λοιπόν.